խավար tagged posts

Քրիստոսն անապատում

.

Անապատի մեջ խավար ու տխուր,
Ցրված քարերից մի քարի վըրա,
Գլխակոր նըստած, մտախոհ ու լուռ՝
Աշխարհի մասին մըտածում էր նա:

Նրա ճակատը մութն էր ավելի,
Քան անապատը գիշերվա մթնում,
Մտածում էր նա՝ սեր — լույս ծավալի
Մարդկային կյանքի մութ անապատում:

Աչքի առաջև անց էին կենում
Սըրով, արյունով խուժադուժ ազգեր,
Անճար ու տըկար լաց էին լինում
Աղքատը, այրին ու որբը անտեր…

Եվ անապատում, մի քարի վըրա
Միայնակ նըստած մըտածում էր նա…
Հունվարի 18, 1892

Կարդալ ամբողջությամբ

ՈԻրու

Դո՞ւ ես, իմ սիրո՜ւն.
Այն չըքնաղ ուրուն,
Որ զըրկում է ինձ
Գիշերը քընից:

Դո՞ւ ես գըրկաբաց
Հայտնըվում հանկարծ,
Ուզում ես գըրկել,
Ու հանկարծ, մեկ էլ

Խավարի միջում
Սահում ես, կորչում…
Դո՞ւ ես ծիծաղով
Կամ ծանոթ ձայնով

Մեր սիրած երգի՝
Իմ լուռ սենյակի
Մոտից հեռանում
Գիշերվա մըթնում…

Ասա՜, իմ սիրո՜ւն,
Դո՞ւ ես այն ուրուն,
Որ զըրկում է ինձ
Գիշերը քընից…
1891

Կարդալ ամբողջությամբ